از سخن آنجا را گفت نه همه را براى اينكه روشن بود ميان آنها و مشهور بود . اما آنان كه بطور تواتر اين خبر را نقل كردند همهء آن را با مقدمه نقل كردند و در كتب خود آن را با همان تقرير اول نوشتند و هم بيشتر كسانى كه با سلسله سند آن را روايت كردند آن مقدمه را آوردند و گر چه افرادى از ذكر مقدمه دريغ داشتند شايد براى آنكه نزد خواننده نامعلوم بوده و بذكر پاره‌اى از آن پرداختند و باقى را بشهرت حواله كردند و اصحاب حديث بسيار شود كه خبرى را از رسول خدا ( ص ) نقل كنند و براى اختصار پاره‌اى از آن را بنويسند و خلاصه آحادى كه پاره‌اى از حديث را آورده‌اند معارض اهل تواتر و ناقلان همهء آن نيستند . پاسخ از پرسش دوم : اينست كه اولا مطالبهء دليل بر اينكه مولا معنى اولى به تصرف ميدهد و يكى از معانى مولا همين است از آدم با انصافى كه كمتر اطلاعى بلغت و زبان عرب دارد و يك اندازه با عرب‌ها آميزش كرده روا نباشد زيرا اين معنى براى لفظ مولى ميان عرب زبانان مشهور است و همه در بارهء كسى كه اولى بچيزيست لفظ مولا را به كار برند . و ثانيا من همهء معانى لفظ مولا را برايت توضيح مىدهم از نظر زبان عرب تا آنها را بطور تفصيل بدانى . بدان كه لفظ مولى در زبان عرب ده معنا دارد : 1 - اولى و آن معناى اصلى اين لفظ است كه معانى ديگر از آن باز گرفته‌اند و بدان برگردند . خدا تعالى فرموده ( آيهء 15 سورهء الحديد ) : « پس امروز از شما عوضى گرفته نشود و نه از آنان كه كافر شدند ، جاى شما دوزخ است ، آنست مولاى شما ( يعنى اولى بشما ) و چه بد سرانجامى است » . مقصود خدا از مولا اينست كه اولى بشما است چنانچه در تفسير آمده و زبان‌شناسان گفته‌اند و ابو عبيده معمر بن مثنى در